TENS dla sportu – i Moc będzie z Tobą!

Jeżeli zamieszczone poniżej profesjonalne informacje o stymulacji mięśni Cię zainteresowały, napisz do nas lub zadzwoń. Doradzimy wybór stymulatora i metody pozwalającej uzyskać lepsze wyniki sportowe bez stosowania „dopalaczy” oraz zregenerować organizm po wysiłku lub urazie.

Dla osób czynnie uprawiających sport, ważna jest możliwość kształtowania pożądanych własności motorycznych mięśni, zależnie od typu uprawianej dyscypliny sportowej oraz szybka regeneracja i odzyskanie sprawności po tak częstych w sporcie wyczynowym urazach, naderwaniach mięśni i ścięgien, okresowym unieruchomieniu lub długotrwałej przerwie w treningach. Równie ważne jest bardzo pozytywne działanie stymulacji niską częstotliwością na proces przyspieszonej regeneracji powysiłkowej, przygotowanie mięśni do wysiłku, bez obciążania układu oddechowego.

Jeśli trenujesz, zabieraj stymulator za sobą na trening lub na wyjazdy !

Aby dobrze wykorzystać możliwości jakie stwarza stosowanie stymulacji TENS, zastosuj ją szybko i odpowiednio długo. Na przykład: w razie stłuczenia i powstania krwiaka, obrzęku pourazowego, naderwania ścięgna lub mięśnia – otocz elektrodami miejsce urazu i stosuj stymulację kilka lub kilkanaście godzin bez przerwy. Pamiętaj! Stymulacja powinna być łagodna, powodować jedynie wyraźnie odczuwalne, ale lekkie odczucie mrowienia lub pulsowania. Tym sposobem wspierasz naturalne mechanizmy radzenia sobie organizmu z uszkodzeniem tkanek i ograniczysz uboczne skutki urazu (obrzęk, wysięk, ból, krwiaki). Łagodna, wielogodzinna stymulacja działa lepiej niż okłady.  Jej celem jest podtrzymanie ukrwienia w miejscu urazu czyli ułatwienie organizmowi „posprzątania” w miejscu, gdzie powstał stan zapalny i dostarczenia w to miejsce składników budulcowych. Stymulację łagodzącą ból stosuj jedynie wtedy, kiedy jesteś całkowicie pewien przyczyny bólu. Poważniejsze urazy stawów lub kończyn powinien zdiagnozować lekarz.

Stymulacja mięśni stosowana wśród sportowców pozwala na:

• kształtowanie pożądanych własności motorycznych wybranej (potrzebnej w danej dyscyplinie) grupy mięśni. Stymulacja pozwala zarówno na selektywny wybór mięśni jak i selektywny wybór typu własności motorycznej, którą chcemy rozwinąć lub utrwalić (np.odporność na zmęczenie, siła maksymalna, siła eksplozywna, szybkość reakcji). Inne parametry stymulacji stosuje biegacz długodystansowy a inne skoczek w dal lub piłkarz.  W sportach wymagających jednostronnego angażowania wybranej grupy mięśni (np. łucznictwo,tenis), można stymulować mięśnie antagonistyczne, aby ograniczyć szkodliwy wpływ nierównowagi siły mięśni działających na staw.
• lepszą waskularyzację (unaczynienie) stymulowanych mięśni i ich szybszą regenerację powysiłkową
• selektywną stymulację, w celach rehabilitacyjnych lub sportowych, wybranego mięśnia, np. istotnej dla stabilizacji kolana głowy przyśrodkowej m.czworogłowego uda. Połączenie np. ćwiczeń oporowych z elektrostymulacją, daje najszybszy przyrost utraconej w wyniku unieruchomienia lub przerwy w treningach masy mięśni

Mechanizm działania stymulacji na mięśnie:

Mięśnie odpowiedzialne za postawę i ruchy ciała można ogólnie podzielić na 2 grupy: wolno i szybkokurczące się. Większość naszych mięśni zbudowana jest z 2 rodzajów włókien mięśniowych o różnych proporcjach ich udziału w całej masie mięśnia, zależnych od funkcji, jakie mięsień spełnia w organizmie. Mówiąc: mięśnie wolnokurczące się lub szybko kurczące się, mamy na myśli ten sam mięsień np. mięsień dwugłowy podudzia lub ramienia, ale bierzemy pod uwagę inne rodzaje włókien mięśniowych.

O własnościach włókna mięśniowego decyduje częstotliwość pobudzeń docierających do niego poprzez nerw ruchowy. W badaniach na zwierzetach udowodniono, że długotrwała (kilkutygodniowa) stymulacja mięśni niską częstotliwością, powoduje przekształcenie się włókien szybkokurczących się (metabolizujących beztlenowo) we włókna wolno kurczące się o metaboliźmie tlenowym. Po zaprzestaniu stymulacji, w ciągu następnych kilku tygodni włókna wracają do pierwotnych własności. Podobny efekt (zmiany własności włókien) daje przeszczep nerwu. To wszystko dowodzi, że to jak reagują i metabolizują mięśnie, zależy od częstotliwości pobudzeń w nerwie ruchowym.

I tu ujawnia się rola elektrostymulacji. W przypadku treningu naturalnego (bez stymulacji) aktywizowana przez nerwy ruchowe jest zawsze tylko część włókien mięśniowych (ok 70%), pozostałe 30% odpoczywa. Organizm samodzielnie przełącza kolejne zespoły włókien (tzw. jednostki motoryczne), żeby zapewnic jak najdłużej zdolnośc do wysiłku. Ponieważ pobudzenie mięśni do skurczu prądem elektrycznym odbywa się zawsze (w mięśniach nieodnerwionych) poprzez nerw ruchowy, prąd pobudza do skurczu wszystkie jednostki motoryczne unerwione danym nerwem. Nie istnieje więc możliwość aby 30% odpoczywało stąd stymulacja nie może trwac tak długo jak trening naturalny anie nie powinna byc wykonywana na maksymalnym, tolerowanym nateżeniu.  Istotną zaletą elektrostymulacji jest to, że stymulując prądem o odpowiedniej częstotliwości i w odpowiednich interwałach czasowych, możemy zdecydować o proporcjach włókien wolno i szybkokurczących się w mięśniu. Oczywiście, wykonywanie odpowiednich ćwiczeń na siłę maksymalną lub wytrzymałość przyniesie te same efekty, ale potrzeba na to znacznie więcej czasu. Stosując właściwe parametry stymulacji kształtujemy własności przewodzenia w nerwach ruchowych przygotowując je do szybszego przewodzenia bodźców. Po prostu, dzięki elektrostymulacji szybciej uzyskamy „dostęp” do uruchomienia wiekszej ilości jednostek ruchowych. Program treningowy, wskazany dla poszczególnych rodzajów dyscyplin, powinien względniać nstp zasady:

• wybór właściwej grupy mięśniowej i kolejność stymulacji przy stymulowaniu wiekszej ilości grup
• przygotowanie mięśni do wysiłku (rozgrzewka) z wykorzystaniem częstotliwości powodujących miejscowe rozszerzenie naczyń krwionośnych i napływ krwi do mięśni
• właściwą kolejność stosowanych częstotliwości stymulacji oraz właściwe proporcje czasu skurczu do czasu relaksacji
• połączenie w całość treningu (na przyrządach, w terenie, na sali) z elementami elektrostymulacji tak, aby nie przeciążyć mięśni, ale wręcz wykorzystać zalety elektrostymulacji do szybszej adaptacji do wysiłku i szybszej regeneracji powysiłkowej.

Potrzebujesz porady ? Doradzimy Tobie jak osiągnąć najlepsze efekty stymulacji. Po prostu zadzwoń lub napisz!

Co robić a czego unikać stosując stymulację mięśni w celach sportowych ?

Jeśli chcesz  uzyskać wzmocnienie jakiejś partii mięśni, stosuj stymulację 3 – 4 razy w tygodniu po około 30 – 40 minut przez okres przynajmniej 3 miesięcy. To minimum, aby zaistniały i ukonstytuowały się procesy budowy tkanki mięśniowej. W czasie odczuwania skurczu wywołanego stymulacją – napinaj samodzielnie stymulowane partie mięśni.

Parametry stymulacji dobieraj do aktualnych możliwości fizjologii Twojego organizmu a nie do własnych oczekiwań. Jesli w czasie stymulacji odczujesz znaczne zmęczenie mięśni (utrzymujące się w fazie relaksacji wzmożone napięcie, kurcz mięsni, ból, brak reakcji na prąd) to zakończ sesję. Nie ma sensu draznić prądem mięśni, którym fizjologia nie pozwala na efektywną pracę.

W przypadku urazu mięśni lub ścięgien lub w przypadku ich przemęczenia – stosuj wyłącznie stymulację pobudzającą regenerację mięśni. Po długotrwałym wysiłku i przy utrzymującym się wzmożonym napięciu możesz zafundować sobie ciepłą kapiel w wannie lub masaż relaksacyjny, ale równie skuteczne efekty relaksacyjne i szybką regeneracje powysiłkową da połączenie prysznica ( który przeciez i tak bierzesz po wysiłku) i stymulacji relaksacyjnej niskimi częstotliwościami. Jasne, że kazdy wolałby masażystkę (lub masażystę), ale niestety nie zawsze mamy ich w zasiegu…. Po 30 – 40 minutach stymulacji, poczujesz się zregenerowany (a). W czasie stymulacji nie musisz leżeć. Naklej elektrody na mięśnie, połącz ze stymulatorem, włącz stymulator i możesz robić na co masz ochotę.

Unikaj !

Stymulacji powodującej ból.

Stymulowania mięśni po urazie rodzajami stymulacji powodującymi silny skurcz mięśni. Stosuj wtedy wyłącznie stymulacje pobudzające regenerację.

Stymulacji w czasie kierowania samochodem ( mozliwe odwrócenie uwagi z powodu np. manipulowania przy stymulatorze lub odczepienia się stymulatora lub elektrody)

O tym jak reagują na stymulację poszczególne typy włókien i jak dobrać parametry stymulacji dowiesz się z instrukcji oferowanych przez nas stymulatorów mięśni

Cukrzyca może powodować zmiany degeneracyjne tkanki nerwowej a tym samym, zaburzenia przewodnictwa nerwów. Najczęściej spotykane objawy towarzyszące, spowodowane pogorszeniem przewodnictwa nerwowego to zaburzenia ukrwienia, trudności z gojeniem się ran, zaburzenia oddawania moczu lub stolca. Powyższe objawy neurologiczne można znacznie złagodzić, stosując regularną stymulację o parametrach adekwatnych do stwierdzanych objawów, głównie stymulację nerwów autonomicznych, naczynioruchowych, które z racji budowy i własności przewodzących (mała prędkość przewodzenia) podatne są na degenerację. W tej grupie mieszczą się również nerwy sterujące pracą pęcherza moczowego lub jelit.

Rola elektrostymulacji polega na regularnym pobudzaniu przewodnictwa w nerwach autonomicznych w sposób wybiórczy, czyli przy zastosowaniu niskich częstotliwości stymulacji, właściwych dla typu przewodzenia nerwów autonomicznych. Efektywna stymulacja to regularnie (codziennie) wykonywane zabiegi po minimum 1,5 – 3 godzin. W stanach istniejących, zaawansowanych zmian nerwów naczynioruchowych objawiających się najczęściej w postaci trudno gojących się ran lub owrzodzeń podudzi, zabiegi takie można powtarzać nawet kilka razy dziennie . Po naklejeniu elektrod i włączeniu stymulatora, wystarczy zabezpieczyć elektrody przed odklejaniem się (np. ubierając skarpetę lub rajstopy) , stymulator włożyć do kieszeni i można wykonywać swoje codzienne obowiązki. Nie traci się więc czasu na wykonywanie zabiegów oprócz 5 minut, które wystarczą na aplikacje elektrod i włączenie stymulatora.

Efekty stymulacji u pacjentki z cukrzycą 2 typu, która od 27 lat miała na nodze otwartą ranę możesz ocenić sam (a) :

Inny przykład to gojenie się poodleżynowej  rany podudzia u pacjenta lat 20. Zdjęcie po lewej – 3 miesiące po odrzuceniu przeszczepu skóry, zdjecie po prawej – stan po 2 miesiącach stymulacji ( 2 godz dziennie).

Doskonałym rozwiązaniem dla osób z zaburzeniami ukrwienia kończyn lub stopą cukrzycową, jest stosowanie skarpety do stymulacji. Może to uratować wielu pacjentów przed amputacją stopy.

Okres stosowania terapii to minimum 3 – 4 miesiące – do utrwalenia się jej efektów. Jak sukcesywna stymulacja wpływa na gojenie się owrzodzeń podudzi możesz zobaczyć na stronie o zaburzeniach ukrwienia.

Jeśli interesuje Ciebie ten temat, to zapoznaj się w całości z kategoriami NIEDOWŁADY, TERAPIA TENS, FES, ETS oraz EMG-biofeedback. Wtedy zrozumiesz, jak wiele możesz zyskać. Bo nie można zrozumieć czegoś, czemu nie poświęci się wystarczająco dużo uwagi……

Punktem wyjścia dla określenia parametrów zabiegów, powinno być interaktywne, ze współpracą  ze strony pacjenta, badanie EMG-biofeedback, w celu określenia zakresu świadomego wpływu pacjenta na aktywność mięśni. Istotne jest, aby to pacjent zobaczył, jaki może mieć wpływ na aktywność mięśni, ponieważ to on musi uwierzyć we własne możliwości i zrozumieć potrzebę własnego zaangażowania się.  W oparciu o wyniki badania, ustala się cele i parametry stymulacji oraz rodzaj terapii (elektrostymulacja lub ćwiczenia biofeedback lub obie metody łącznie).  Zobacz poniżej jakie efekty przyniosło stosowanie ćwiczeń biofeedback z aparatem SIMPLEX pacjentowi lat 50 z MPDz. Zabiegi wykonywał początkowo 3 x dziennie po 20 – 30 minut.

zapis badania EMG z  dn 24.07.2009. Kanał górny pokazuje spoczynkowe napięcie mięśnia prostego uda, kanał dolny mm.piszczelowego przedniego. W obu przypadkach widoczna bardzo wzmożone napięcie.

Przeczytaj jak pacjent opisuje terapię:

06.09.2009. Jutro mijają dwa tygodnie jak byłem u Pana. Wartość skali pobudzenia ustawiłem na 19, przy koncentracji osiągam poniżej 10 i przez dłuższy czas dioda pali się na samym dole. Teraz to co najważniejsze :droga z kościoła była bardziej sprawna niż dwa tygodnie temu ,a co za tym idzie szybciej ją pokonałem ,prawa łydka nie była tak napięta jak to bywało i nie byłem zlany potem.Serdecznie pozdrawiam Karol

12.10.2009. W dniu 24. 9. 2009 roku minął miesiąc jak używam aprat Simplex i oto kilka ciekawych moim zdaniem spostrzeżeń. Zaobserwowałem ,że najlepiej proces stymulacji przebiega wtenczas, gdy jest absolutna cisza to znaczy ,że mam wyłączone radio i telewizję. Mam wrażenie ,że jest mi łatwiej skupić się na tym co mam w danym momencie robić z mięśniami. Ustąpiło wewnętrzne rozdrażnienie o,którym panu pisałem w poprzednim liście .Codziennie stymuluję sobie po 1,5 godziny.                 Serdecznie pozdrawiam Karol

17.01.2010. Od dnia pierwszego stycznia ustawiłem sobie  już pięć mikrovolt .Teraz mam rozumieć ,że tą wartość mam tylko utrwalać ,aby były lepsze efekty terapii .Mamy zimę i dlatego postanowiłem ćwiczenie wykonywać dwa razy dziennie po jednej godzinie. Sądze, że dobrze robię. Serdecznie pozdrawiam Karol

Poniższy wynik badania EMG-biofeedback dotyczy pacjenta z MPDz lat 12 ze spastycznoscią mięśni prostowników nadgarstka. W czasie 6 minut interaktywnej obserwacji napięcia mięśni, uzyskał znaczne znormalizowanie napięcia mięśni.

Niestety, mimo bardzo dobrego wyniku, rodzice zamiast podjąć terapię, zdecydowali się na zastrzyk botoxu……. Prawda, że po botoksie wzmożone napięcie mięśni ustąpi, ale prawdą jest również to, że porażony botoksem układ nerwowy jest nieczynny i poprawa ośrodkowej kontroli skurczu jest niemożliwa. Po ustapieniu działania botoksu (ok 2 – 3 miesiące) spastyczność powraca. Przyczyną spastyczności w MPDz jest zaburzenie ośrodkowej kontroli skurczu. Jak widać w badaniu EMG-biofeedback, można na nią wpływać i trenować korowe mechanizmy regulacji napięcia mięśniowego. Regularny trening przynosi zawsze poprawę kontroli tak, jak w opisanym powyżej przypadku  pana Karola.

Ze względu na ośrodkową przyczynę zaburzeń, najbardziej desygnowaną terapią jest EMG-biofeedback lub ETS – łącząca metodę elektrostymulacji z EMG-biofeedbackiem (MyoPlus). Dobór urządzenia zależy nie tylko od wskazań terapeutycznych, ale również od możliwości współpracy ze strony pacjenta. Urządzenie do EMG – biofeedback’u SIMPLEX, może byc stosowane nawet przez kilkuletnie dzieci, ponieważ łatwo im zrozumieć wizualizację skurczu dzięki interaktywnej reakcji urządzenia w postaci zapalających się i gasnących kolorowych diod. Uzmysłowienie sobie, że można mieć świadomy wpływ na aktywność mięśni i dzięki ćwiczeniom wzmacniać je lub zmniejszać spastyczność, stanowi często przełom w terapii, pozwalając uwierzyć, że można drogą ćwiczeń poprawić stan funkcjonalny. EMG-biofeedback rozwija ośrodkowe mechanizmy kontroli aktywności mięśni. Zjawisko neuroplastyczności mózgu, jakkolwiek powszechnie znane, jest aktualnie zbyt rzadko wykorzystywane w postępowaniu rehabilitacyjnym. Rodzice dzieci z MPDz doskonale wiedzą, że intensywna rehabilitacja jest jedyną drogą do poprawy sprawności funkcjonalnej niestety, niewielu z nich jest świadomych możliwości tkwiących w terapii EMG-biofeedback.

Nie mniejszą efektywność można osiągnąć stosując urządzenie SIMPLEX lub MyoPlus, bez konieczności podłączania do komputera. Dla monitorowania  postępów terapii, wystarczy prowadzić dzienniczek, w którym zapisuje się wyniki ćwiczenia lub narysować dwie współrzędne, na których punktami będą nanoszone wyniki z kolejnych dni. Pozwala to ocenić dynamikę zmian, wpływ czynników zakłócających na np. wzrost napięcia (wpływ stresu, farmakoterapii, ćwiczeń ruchowych itp.)

Korzystając z fizykoterapii nie można zaniedbywać rehabilitacji ruchowej, uelastyczniania stawów, rozciągania ścięgien i mięśni, ponieważ dopiero połączenie obu metod (rehabilitacji ruchowej i fizykoterapii) stwarza największe szanse na poprawę funkcjonalną. Niewątpliwie jednak, przygotowanie mięśni do ćwiczeń np. stymulacją obniżającą spastyczność, umożliwi wykonanie obszerniejszych ruchów i ułatwi pracę rehabilitanta

Jeśli interesuje Ciebie ten temat, to zapoznaj się w całości z kategoriami NIEDOWŁADY, TERAPIA TENS, FES, ETS oraz EMG-biofeedback. Wtedy zrozumiesz, jak wiele możesz zyskać. Bo nie można zrozumieć czegoś, czemu nie poświęci się wystarczająco dużo uwagi……

Ze względu na stricte neurologiczną przyczynę deficytów spotykanych u pacjentów po udarach, metody rehabilitacji neurologicznej wykorzystujące stymulację funkcjonalną (FES) oraz elektromiografię i EMG-biofeedback, powinny stanowić obowiązkowy składnik terapii zaburzeń neurologicznych związanych z udarem. Przede wszystkim dlatego, że są skuteczne i tanie i pozwalają na codzienną, efektywną rehabilitację.

Zanim poczytasz dlaczego warto stosować FES, zapoznaj się z przykładowymi wynikami terapii tą metodą u pacjentki lat 38, 2,5 roku po przebytym udarze niedokrwiennym. Mimo prowadzonej od 2,5 roku intensywnej rehabilitacji (kilka razy w tygodniu w Ośrodku  Rehabilitacji) oraz kilku miesiącach spędzonych na Oddziałach Rehabilitacji w Polsce i w Niemczech, wartość generowanych świadomie potencjałów do skurczu w mięśniach prostownikach nadgarstka, w kształtowała się jak na poniższym wykresie :

Badanie EMG-biofeedback m.prostowników nadgarstka z dnia 29.05.2009 – pierwsza wizyta.

Druga wizyta: badanie z dnia 05.07.2009. 5 tygodni stymulacji funkcjonalnej, pozwoliło na uzyskanie 3-krotnego wzrostu siły potencjału.

Zjawisko neuroplastyczności mózgu, czyli możliwości tworzenia się nowych połączeń neuronalnych, przejmujących funkcję uszkodzonych neuronów, jest aktualnie potwierdzone licznymi badaniami klinicznymi, podobnie jak neurogeneza, czyli powstawanie nowych neuronów w mózgu. Co ciekawe, nowe neurony powstają praktycznie aż do śmierci człowieka. Sugeruje się, że neurogeneza wiąże się z procesami uczenia się i zapamiętywania.

Wiadomo powszechnie, że część funkcji utraconych w wyniku udaru powoli wraca, choć z reguły nie w pełnym zakresie. Co można zrobić, aby zagwarantować jak najlepsze warunki do odtworzenia utraconych funkcji ? Odpowiedź jest jedna: ćwiczyć i stymulować ośrodki korowe. O ile to tylko możliwe, pacjent musi uczestniczyć w rehabilitacji aktywnie tzn. świadomie starać się moblilizować mięśnie do pracy.  Bierna rehabilitacja powinna dotyczyć jedynie osób nie będących w stanie ćwiczyć. Im większe zaangażowanie emocjonalne pacjenta i im częściej wykonywane są zabiegi (do 5 razy dziennie na grupę mięśni) tym lepsze itrwalsze są efekty.

Istnieją metody FES, ETS, EMG-biofeedback – dające znacznie lepsze efekty* od ćwiczeń biernych.. Ich stosowanie  przyspiesza odbudowę utraconych funkcji, skraca okres rehabilitacji i jej koszty, zarówno indywidualne jak i społeczne. Nowoczesna rehabilitacja neurologiczna, polega na wzbudzaniu reakcji ośrodkowej, na obwodową stymulację mięśni i nerwów w sposób celowany tj. ściśle dostosowany do stanu klinicznego i możliwości pacjenta. Zabiegi stymulacji funkcjonalnej – FES i ETS powodują:

• wzrost tonusu mięśni i poprawę równowagi między anatagonistami (zginacz/prostownik)
• wzrost świadomej kontroli nad aktywnością mięśni
• ograniczanie zespołu zaniedbywania niedowładnej kończyny
• poprawę ukrwienia mięśni i ucieplenia kończyn
• znaczące obniżenie spastyczności

przede wszystkim jednak, stymulują odbudowę korowych ośrodków sterowania skurczem.

Mówiąc prostym językiem: spowodowany udarem (uszkodzeniem)  ośrodków korowych spadek napięcia mięśni, wymaga wykształcenia nowych lub przejęcia funkcji sterowania skurczem przez inne neurony. Siła skurczu mięśni zależy od wartości potencjału elektrycznego uwalnianego w ośrodku sterowania daną grupą mięśni, w odpowiedzi na bodziec jakim jest np. wola osoby lub reakcja łańcuchowa w układzie mięśniowym spowodowana np. zmianą pozycji ciała, koniecznością zachowania równowagi itp.

Uszkodzenie w wyniku udaru lub urazu neuronów odpowiedzialnych za generowanie tego potencjału, skutkuje natychmiast spadkiem napięcia mięśni. Utrzymywanie się niskiego napięcia przez długi czas, powoduje znaczący spadek masy mięśni, zaburzenia koordynacji ruchu, zaburzenia ukrwienia kończyn, spastyczność. Im szybciej wdraża się metody stymulacji funkcjonalnej – tym mniejsze są zaniki mięśni z nieczynności i krótszy okres rehabilitacji.

Wskutek znacznego ograniczenia świadomej kontroli nad aktywnością mięśni, u pacjenta utrwala się przekonanie o braku takiej kontroli. Oprócz niemocy fizycznej, uruchamiają się psychiczne blokady (tzw.zespół zaniedbywania), wywołane  utratą zdolności motorycznych oraz obserwacją, że inni pacjenci nawet wiele lat po udarze, nadal mają problemy z aktywnością mięśni. Rzeczywiście, zbyt wielu pacjentów za wolno powraca do sprawności, ale prawdopodobnie nikt z nich nie stosował terapii, o których piszę na tej stronie i w sposób, jaki przynosi wymierne efekty (codziennie, minimum 2 godziny z podziałem na 15 – 20 minutowe sesje, przez wiele tygodni). Doskonałą metodą przełamywania przekonania pacjenta o niemożności wykonania skurczu, jest stymulacja ETS oraz ćwiczenia EMG- biofeedback. Zobacz poniżej efekt takiego zabiegu u pacjenta z opadającą stopą, 6 miesięcy po rozległym udarze krwotocznym:

spoczynkowe napięcie mięśni i próba skurczu dowolnego (m.piszczelowy przedni). Maksymalna siła skurczu świadomego ok 1,5 mikrovolta

test wysiłkowy w cyklu 5 skurczów przed stymulacją ETS.

test wysiłkowy wykonany kilka minut po 10 minutowej stymulacji ETS. Maksymalna siła skurczu około 3,8 mikrovolta czyli wzrost o 150%.

Badanie i stymulację wykonano na Oddziale Neurologii Szpitala MSW, pod opieką lekarza neurologa. Trudno oczekiwać, aby po 10 minutowej stymulacji wzrosła siła mięśni, natomiast niewątpliwie, wzrosła zdolność pacjenta do świadomego wzbudzania skurczu i jego wiara w odzyskanie kontroli nad aktywnością mięśni drogą regularnych zabiegów FES.

Do zabiegów stymulacji funkcjonalnej niezbędny jest stymulator mięśni z funkcją indywidualnego doboru parametrów (stymulatory mięśni) , do zabiegów emg-biofeedback – urządzenia SIMPLEX lub MyoPlus. Dla ośrodków klinicznych, terapeutycznych albo dla pacjentów wprawnych w obsłudze komputera - NeuroTrac ETS.

Doskonałą metodą stymulacji kory ruchowej, przyspieszającą kształtowanie nowych ośrodków sterowania skurczem mięśni, jest stosowanie rękawicy lub skarpety do stymulacji. Wykonane z materiału przewodzącego prąd, umożliwiają stymulację wszystkich zakończeń nerwowych (czuciowych, ruchowych oraz drobnych mięśni) dłoni lub stopy. Udowodniono w badaniach*, że stosowanie rękawicy przewodzącej (tzw. mesh glove) do stymulacji dłoni, znacząco poprawia zakres ruchu w nadgarstku i stawie łokciowym i skraca czas powrotu funkcji ręki po udarze. Ponadto, stymulacja dłoni ma pozytywny wpływ na poprawę koordynacji mowy.

Zainteresowanym terapią oferujemy dobór sprzętu i parametrów stymulacji w oparciu o diagnostykę EMG-biofeedback oraz szkolenie ze stosowania. Zadzwoń, zapytaj o szczegóły.

1) Hara Y. et al.A home-based rehabilitation program for the hemiplegic upper extremity by power-assisted functional electrical stimulation., Disability and Rehabilitation,2008;30(4):296-304.

2) Dimitrijevic MM et al. „Modification of motor control of wrist extension by mesh-glove electrical afferent stimulation in stroke patients.” Archives of Physical Medical Rehabilitation,1996 Mar;77(3):252-8.